Posts Tagged ‘Maria Duszka. poezja’

Beata Piocha i Adrian Adamowicz przeczytali moje wiersze w Poczcie Poetyckiej Radia Koszalin

7 czerwca 2022 r. Beata Piocha i Adrian Adamowicz pięknie zaprezentowali moją poezję w Poczcie Poetyckiej Radia Koszalin

Kliknij, aby posłuchać:

https://prk24.pl/60642955/poczta-poetycka-wiersze-marii-duszki

 

BEATA PIOCHA O POEZJI MARII DUSZKI

Wiersze Marii Duszki cechuje subtelność i prostota. To przede wszystkim miniatury poetyckie, zwięzłe, skondensowane i esencjonalne, wolne od ozdobników i lirycznego sztafażu, operujące celną metaforą i konceptem. Niczym fotografie z życia zatrzymują chwile, bez sentymentalizmu opisują i nazywają rzeczy, sytuacje i doświadczenia.

Dominującym motywem w tym zestawieniu jest miłość i skomplikowane relacje damsko- męskie, przedstawione lakonicznie, ale i dosadnie, bez banalnych literackich rekwizytów, niekiedy z przekorą i dystansem.

To niemal intymne wyznania i rozmowy, składające się na opowieść o marzeniach i rzeczywistości, o potrzebie czułości i bliskości, o miłości szczęśliwej i nieszczęśliwej, namiętności i oddaniu, o poczuciu zagubienia i uzależnienia, rozczarowaniu i utracie złudzeń, o zapisie w pamięci, wreszcie: o pogodzeniu ze stratą i uwolnieniu od toksycznego związku.

W utworach tych, stanowiących oparty na nawiązaniach kulturowych komentarz do rzeczywistości, wyraża się w dużej mierze afirmacja istnienia i umiłowanie natury, ale też refleksja nad zmianami w świecie, czasem, przemijaniem i śmiercią, a nawet – wpływem polityki na życie zwykłych ludzi.

Zachwytowi i nieustannemu czytaniu stworzonej przez Boga przyrody towarzyszy świadomość jej eksploatacji i zagrożenia ze strony bezmyślnego człowieka.

Źródłem odczuwania bliskości z florą i fauną może być sielskie dzieciństwo, jednak życiowa dojrzałość i świadomość niezmiennie skłaniają do kontemplacji niosącej ukojenie natury i doceniania każdego przeżytego momentu. 

Odsłony mechanizmów rządzących współczesnym światem, nawiązania do przeszłości, do historii i przeżyć prywatnych, takich jak choroba i utrata najbliższych, prowadzą do gorzkich ocen i wniosków, ale to właśnie z takich życiowych doświadczeń, uniesień i rozczarowań, radości i cierpienia rodzą się poetki i ich wiersze. 

 

 

Beata Piocha

z pozdrowieniami 

Maria Duszka na australijskich dróżkach :)

Australia – tam mnie jeszcze nie było… Dzisiaj w audycji Magdaleny Krakowskiej  w Melbourne Ethnic Community Radio 3ZZZ https://www.3zzz.com.au/
przeczytałam 51 moich wierszy. Zabrzmiały też trzy piosenki Remiego Juśkiewicza z moimi tekstami nagrane na płycie „Może pojutrze”. Zapraszam serdecznie do posłuchania audycji pod tym linkiem:

fbclid=IwAR2nzDekWNB2g0ApFp2O8kE2qC1mkK2DAJXHOJn77zwxSiaxD8tzjBRrW2s

214 audycja „Pod wielkim dachem nieba”, a w niej m.in. wywiad z Kubą Blokeszem i poezja Pawła Władysława Płócienniczaka

To fragment audycji zawierający nagranie czytanych przeze mnie wierszy Pawła Władysława Płóciennniczaka (stworzony przez autora):

https://www.facebook.com/pwplocienniczak/videos/4878063155552038

A to nasza najnowsza audycja.

Gala rozdania nagród Małopolskiej Nagrody Poetyckiej „Źródło” odbędzie się 7 września

Trzy nowe wiersze, wysłałam na konkurs Małopolska Nagroda Poetycka „Źródło”. Otrzymałam wyróżnienie honorowe. Gala rozdania nagród Małopolskiej Nagrody Poetyckiej „Źródło” odbędzie się 7 września br. o godz. 18:00 na Antresoli w Centrum Sztuki Mościce (ul. Traugutta 1, 33-101 Tarnów). Przewidywany czas trwania Gali to 2 godziny. Uroczystość uświetni recital Beaty Paluch, aktorki Narodowego Teatru Starego im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie.

Nie mogę być na  Gali, zostałam więc zaproszona do obejrzenia jej zdalnie 7 września na stronie www.csm.tarnow.pl.

 

„Proszę zwrócić uwagę na tę poetkę” powiedział profesor Stanisław Górka i pięknie zinterpretował kilka moich wierszy

KOMENTARZE:

https://www.facebook.com/100000977414596/videos/vb.100000977414596/4268363479872857/?type=2&theater 

Maria Duszka – wiersze z tomiku "Wolność chmur"

Opublikowany przez Stanisława Górkę Niedziela, 16 sierpnia 2020

201 PWDN

Reprezentowałam Polskę na organizowanym przez Związek Pisarzy Litwy Międzynarodowym Festiwalu „Poezijos pavasaris 2017”

Trzy lata temu reprezentowałam nasz kraj na świetnie zorganizowanym przez Związek Pisarzy Litwy Międzynarodowym Festiwalu „Poezijos pavasaris”. Oprócz spotkań autorskich były też nieoficjalne plenerowe imprezy. Jeden dzień spędziliśmy z uczestnikami festiwalu na literackim pikniku w uroczym Salovartė – na łące, nad rzeką, w pobliżu leśniczówki.

Moje dwa wiersze i piosenka Brassensa w nagraniu Stanisława Górki

Opublikowany przez Stanisława Górkę Piątek, 17 kwietnia 2020

Monika M. Krajewska: „Wolność chmur” to zbiór wierszy bardzo osobistych, intymnych, a mimo to tak uniwersalnych.

Monika Magda Krajewska, autorka blogu „Poezja na każdy dzień” tak pięknie pisze o moich wierszach na stronie Związku Literatów Polskich:  

https://zlpinfo.eu/publikacje/krytyka-literacka/marii-duszki-obrazki-slodko-gorzkie.html?fbclid=IwAR1lUIXR8IUxUrXaBRi4AOuNFiQI4jbj0j8eiwhj6ST3qwG_qtu_eZWuMuU

Monika Magda Krajewska pięknie zrecenzowała mój tomik

https://tomikovopoetycko.blogspot.com/2020/02/maria-duszka-wolnosc-chmur.html?fbclid=IwAR1fLdEchmbGk-SK-r1tXLfyDEuMni8hlS7iVb8mwpFoPkxKeQ7KrfYUAaA

Maria Duszka WOLNOŚĆ CHMUR

Maria Duszka „Wolność chmur” (wyd. Prof-Art Sieradz 2016) 

Dokładnie trzy lata temu otrzymałam od Marii Duszki – znakomitej poetki z Sieradza – tomik zatytułowany „Wolność chmur”. Tomik jest dwujęzyczny, przełożony na język litewski. Większość zawartych w nim utworów to miniatury poetyckie, ale są też wiersze dłuższe. W drugiej jego części znajdują się wybrane utwory z wcześniejszego tomiku zatytułowanego „Freienwill”, tytuły oznaczają lata od 1960 do 2008. Z twórczością Autorki zetknęłam się po raz pierwszy w internecie, gdzie napotkałam Jej poetycką miniaturę, która jak się później zorientowałam jest niejako Jej „sztandarowym” utworem, dziś jednym z moich ulubionych:

***
powiesiłam w mojej szafie
twoją marynarkę

wszystkie moje ubrania

chcą być blisko niej

Minimum słów, a ileż tutaj emocji, treści!
Jakże niesamowite ujęcie miłości, potrzeby czułości, bliskości.
W taki sposób jest w zasadzie skonstruowana większość wierszy Poetki w tym tomiku. Niezwykle celne, wchodzące niemalże pod skórę.
Maria Duszka jest dla mnie jednym z niedoścignionych wzorów pisania o miłości, stracie, przyrodzie, o poezji i otaczającej rzeczywistości. Znajduję tu obrazki słodko-gorzkie, czyli dokładnie takie jakie jest życie. Bardzo dużo nawiązań do przeszłości, domu rodzinnego, ukochanego Małynia, wywołuje we mnie wielką tęsknotę za sielskimi pobytami w domu dziadków na wsi.

„(…) po drugiej stronie podwórka
drewniana stodoła
z deskami aksamitnymi
od słońca deszczu i wiatru

za nią jest łąka rzeka i droga

za nią jest świat

jeszcze nie wiem

że gdziekolwiek będę
będę tęsknić za Małyniem (…)”

1965


dziadek wyplata mi wianki

z modraków i koniczyny
uczy mnie pieśni religijnych
i żołnierskich

ma dla mnie miłość i czas

Poetka jest oszczędna w słowach i metaforach, Jej utwory są skondensowane, co czyni ten tomik dla mnie osobiście niezwykle interesującym.
Tutaj piękno tkwi w prostocie, licznych nawiązaniach do natury, subtelności. Im więcej czytam poezji, tym mniej angażują mnie wiersze ciągnące się w nieskończoność, a bardziej odpowiadają mi krótkie formy. Pisanie miniatur poetyckich, które mają w sobie wiele treści nie jest proste, dlatego tym bardziej doceniam i podziwiam kunszt literacki Autorki.
Poezja Marii Duszki to poezja dojrzała, wynikająca zapewne z wielu życiowych doświadczeń. Bardzo mocno się z nią identyfikuję, niekiedy czuję jakby Poetka pisała wprost o mnie. To niezwykłe odnaleźć w czyjejś twórczości to, co sam/a nosisz w sobie.

***
lubię wiedzieć
na czym stoję

nawet jeżeli to jest

dno

***

kochałam kiedyś 
pochowałam w sobie tę miłość 

jestem trumną

Wolność chmur” to zbiór wierszy bardzo osobistych, intymnych, a mimo to tak uniwersalnych. Tak bardzo bliskie są te utwory, że płyną od razu z krwiobiegiem.
Szczerze mówiąc, przed spotkaniem z poezją Marii Duszki nie przepadałam za wierszami o przyrodzie. Wydawały mi się wszystkie takie same, monotonne, mało interesujące. Moje odczucia zmienił bardzo wiersz Nieziemska niebieskość:

w drodze do pracy –
mija mnie
dotyka
przenika
z nieba wzięty kolor
kwiatów
podróżnika

W wierszach zawartych w tym zbiorze odnajduję wiele zachwytów nad otaczającą przyrodą, jej zbawiennego wpływu na bohaterkę wierszy: „leżę w lesie/ brzozy błogosławią mnie gałęziami”, „drzewa/- to co pozostało nam/ z raju”, ” mam ciepłą trawę pod stopami/ i idę w kierunku słońca (…) „

Podmiot liryczny, nawet jeśli zostaje poturbowany przez życie, nie skarży się na swój los, jedynie komentuje rzeczywistość, analizuje i wyciąga wnioski.

Wiersze Marii Duszki są dla mnie jednymi z najpiękniejszych utworów współczesnej poezji. Subtelne ujęcie wielu tematów takich jak jak afirmacja życia, przemijanie jako naturalna kolej rzeczy i miłosne uniesienia, czyni ten tomik interesującym w zasadzie dla każdego miłośnika poezji.
Bardzo serdecznie polecam! ❤️

Monika Magda Krajewska