Marku, dziękuję 🙂

A wiersze Józefa czytałam oczywiście w audycji Pod Wielkim Dachem Nieba. 

Gdzie Uszwica wody toczy

Mały Józio na świat wkroczył,

Po czym, w sposób niepojęty,

Zamiast w górę ‒ rósł w talenty.

 

A zaczęło się to wszystko

W Borzęcinie ‒ na pastwisku.

Ryczą krowy, kogut pieje,

Józio czyta „Odyseję”.

 

Do technikum na górnika,

Wnet wysłała go… logika,

Ale zamiast pofedrować

Wolał się pobawić w słowa.

 

Na polonistykę leci,

W wiejskiej szkółce uczy dzieci,

Potem „Wieści”, „Dziennik Polski”,

Wiersze, reportaże z wioski…

 

Aż w siedemdziesiątym czwartym

Rzucił wszystkie na stół karty

I rozmowy, te najszczersze

nasze ‒ z podtytułem „Wiersze” ‒

 

Wyszły drukiem, potem deszczem

Poszło już: „Dopóki jeszcze”

„Skarga”, „Czułość” „Pacierz Szwejka”,

„Mała kosmogonia” ‒ jejku!

 

Co rok, góra co dwa lata

Nowy tomik w świat wylata!

W zimie pisze, a na wiosnę

Zosi Zielnik da miłosny.

 

(Co do kobiet, to można by

Miast zgrzebnego „Pies na baby”,

Ukuć lepsze dla poety

Motto: „Baran na kobiety”).

 

Rośnie sława, rośnie ‘power’,

Chwali go wszak sam Sandauer!

Pod zielonym drzewem życia

Maj zaklina i wylicza.

 

Kontynenty i przygody,

Świat odkrywa w kropli wody,

A gdy spada ‒ w gwiazdy patrzy,

Z ziemią tańczy na raz, dwa, trzy.

 

Z otwartymi dom ścianami

Sam buduje (tu wtrącenie:

Z Ziemianinem żadnej wojny!)

W dolinie ludzi spokojnych.

 

Koncert gra dla nosorożca,

Scenopisem wieczni Mrożka,

I jak wyobraźni tragarz

Dźwiga nowych wierszy bagaż.

 

Ranek sławi „Hymn poranny”,

Stan miłosny… przerywanny,

Wody płyną, płyną wody,

Wiek już jakby odlotowy…

 

Szczęście, to w czapce niewidce,

Po cieniutkiej kroczy nitce,

I choć stan ten to nie feta,

Wciąż się kręci szans ruleta.

 

Tłumaczą go na angielski,

Hebrajski, niemiecki, szwedzki

Rosyjski, hiszpański… i tak

Jeszcze z dziesięć by wyliczać.

 

Wiersz jak miód z ust Ani płynie,

Czyta młodzież w Borzęcinie,

Czyta Trela, czyta Górka,

Orzechowski, Maj i Duszka.

 

SDM Barana śpiewa,

Jan Kanty i Kalisiewicz,

Pod Budą, Paluch Beata,

i Adamiak, i Banaszak.

 

Z Barana piszą maturę,

Na Fejsbuku chwalą chórem

Jego wiersze; co do wierszy ‒

Wśród poetów Baran pierwszy!

 

Cuda plotę niepojęte?

W takim razie czas na pointę:

Widzę żeście aż pobledli ‒

Wszystko to jest… w Wikipedii!