Na stronach 32-33 zostały opublikowane zostały cztery moje wiersze. Dziękuję bardzo Edycie Kulczak, redaktorce naczelnej pisma.

Maria Duszka

Małyń

niewiele się tu dzieje
wiewiórka zaogni się
na dachu starej stodoły
zbiegnie na jabłoń lub orzech
w żywopłocie przy bramie
dorastają młode słowiki

słońce uśmiecha się

stoją brzozy
w czasie i powietrzu

jest spokój błękit i zieleń

niewiele się tutaj dzieje

1974

to był najszczęśliwszy rok
w moim życiu

właściwie
pół roku

właściwie
parę dni

właściwie
parę chwil

ale tak jasnych
że wystarczą
na całą resztę mojego życia

* * *

                Skąd się biorą poetki?
                                      B.
byłam dziewczyną
z niedobrego domu

ale z podwórza wychodziło się
do świętej brzeziny

ale przez okno
podawała nam swoje kwiaty
bujna
czerwona róża

a mama
często nuciła piosenki

(powiedziała mi kiedyś
że chyba zwariowałaby
gdyby nie mogła śpiewać)

wszystko obróciło się
w poezję

* * *
ktoś powiedział
że nie można być zrozpaczonym
kiedy się patrzy w niebo

na twoim pogrzebie
przez cały czas obserwowałam chmury

nie należałam do tych kobiet
które miały prawo płakać

Maria Duszka – absolwentka bibliotekoznawstwa na Uniwersytecie Łódzkim.
mieszka w Sieradzu, poetka, dziennikarka, animatorka kultury. Autorka dziesięciu
tomików poetyckich. Prezentuje współczesną poezję z kraju i zagranicy w cotygo
dniowej audycji „Pod wielkim dachem nieba” emitowanej na antenie polonijnego
Radia Islanders (UK). Dokonane przez nią nagrania wierszy są emitowane w po
lonijnej audycji w Melbourne Ethnic Community Radio w Australii.

http://www.ekoart24.info/wielkopolski-widnokrag-nr-10/?fbclid=IwY2xjawG6YbxleHRuA2FlbQIxMQABHTliR4A3g7TRjCPagOxrmY3uS-_lH1cJ_L1HtNvzSmxVsE7iJ0TCf9iETA_aem_ibhGOBY2c82cg9NI0FxYGw