![\"\"](\"http:\/\/maria.duszka.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/Trzeci-Oddech-Kaczuchy-801x900.jpeg\")
<\/strong><\/p>\nKoncert duetu Trzeci Oddech Kaczuchy<\/em><\/p>\n 24 listopada 2017 r. w Sp\u00f3\u0142dzielczym Domu <\/strong>Kultury w Sieradzu zorganizowali\u015bmy imprez\u0119 z okazji jubileuszu Ko\u0142a Literackiego „ANIMA”. By\u0142o wiele pi\u0119knych wspomnie\u0144 i podzi\u0119kowa\u0144. Kilka os\u00f3b z naszego ko\u0142a otrzyma\u0142o listy gratulacyjne od pana Prezydenta Sieradza Paw\u0142a Osiewa\u0142y. W\u015br\u00f3d go\u015bci obecni byli m.in.: pani Stefania G\u0105siorowska – Prezes Sieradzkiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej, pani Irena Kostrzewska – Kierownik Sp\u00f3\u0142dzielczego Domu Kultury oraz dr Zbigniew \u0141uczak – Dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej w Sieradzu. Przybyli go\u015bcie z r\u00f3\u017cnych stron kraju. Ze \u015bwietnym koncertem wyst\u0105pi\u0142 zesp\u00f3\u0142 Trzeci Oddech Kaczuchy, z minirecitalami Pawe\u0142 Ciesielski i Ania Tarasiewicz z \u0141odzi oraz Urszula Ostrowska ze Z\u0142otego Potoku. Imprez\u0119 z wdzi\u0119kiem poprowadzili cz\u0142onkowie naszego ko\u0142a: Kamila Klimczak i Piotr Spottek. Poeta i krytyk literacki z Cz\u0119stochowy dr Arkadiusz Frania powiedzia\u0142: Ko\u0142o Literackie \u201eAnima\u201d, czyli poezja istnieje <\/strong><\/p>\n Na co komu poezja? Po co pisa\u0107 wiersze, skoro tyle ciekawych zaj\u0119\u0107 oferuje m\u0142odym i starszym osobom wsp\u00f3\u0142czesny \u015bwiat? Jedna z odpowiedzi mo\u017ce brzmie\u0107: co prawda poezja nie zbawia ju\u017c ludzi, to jednak przez tych kilka sekund czy minut, jakie nale\u017cy po\u015bwi\u0119ci\u0107 na lektur\u0119 pojedynczego tekstu, cz\u0142owiek (cho\u0107by nawet by\u0142 najbardziej zezwierz\u0119cony) u\u015bwiadamia sobie, \u017ce opr\u00f3cz cia\u0142a ma dusz\u0119 i jawi si\u0119 jako \u201epaskudne\u201d siedlisko emocji.<\/strong><\/p>\n Szcz\u0119\u015bliwy jest Sieradz, i\u017c ma w swoich granicach administracyjnych Mari\u0119 Duszk\u0119 \u2013 istot\u0119 na wskro\u015b poetyck\u0105, kt\u00f3ra nie tylko tubylc\u00f3w potrafi\u0142a zarazi\u0107 bakcylem kochania i tworzenia literatury. Zawsze podziwia\u0142em autork\u0119 tomu Galeria \u015awiat<\/em> za jej zapa\u0142 organizacyjny i determinacj\u0119 oraz up\u00f3r w d\u0105\u017ceniu i op\u00f3r stawiany wizji rzeczywisto\u015bci bez poezji, bo na \u017cycie bez poezji Maria Duszka zgodzi\u0107 si\u0119 nie mo\u017ce, gdy\u017c taka postawa by\u0142aby nie tylko wbrew jej zasadom moralnym, ale i przeciw \u015bwiatu. Wspomniane, jak\u017ce wojownicze, cechy bywaj\u0105 przyrodzone chyba tylko kobietom, kt\u00f3re, jak powszechnie wiadomo, g\u00f3ruj\u0105 nad m\u0119\u017cczyznami si\u0142\u0105 psychiczn\u0105. Plemi\u0119 m\u0119skie bawi\u0142o si\u0119 w wojny ubrane w ceremonia\u0142y, natomiast r\u00f3d \u017ce\u0144ski toczy\u0142 walki po cichu, bez fanfar, lecz z lepszym skutkiem, z po\u017cytkiem. Zapewne wyboista droga czeka na ka\u017cdego spo\u0142ecznika, kultywuj\u0105cego idea\u0142 pozytywistycznej pracy organicznej na niwie literackiej, bo to nie\u0142atwa sprawa wpu\u015bci\u0107 w arterie miejskie krwinki liryki.<\/strong><\/p>\n Nie jestem znawc\u0105 dziej\u00f3w artystycznych Sieradza, ale literatura przedmiotu dotycz\u0105ca okresu 1945-1989 (leksykon Ewy G\u0142\u0119bickiej Grupy literackie w Polsce. 1945-1989<\/em>) nie odnotowuje \u017cadnej grupy funkcjonuj\u0105cej w tym grodzie. Je\u017celi sytuacja nie zmieni\u0142a si\u0119 w kolejnych 12 latach, powo\u0142anie w 2002 roku bytu kreacyjnego pod nazw\u0105 \u201eKo\u0142o Literackie \u00bbAnima\u00ab\u201d w jakim\u015b sensie uzupe\u0142ni\u0142o luk\u0119 i w tym aspekcie \u017cycia literackiego miasta.<\/strong><\/p>\n Na spotkaniach \u201eAnimy\u201d wykuwa\u0142y si\u0119 talenty, pomys\u0142y na wiersze, kt\u00f3re znalaz\u0142y sw\u00f3j wsp\u00f3lnotowy materialny \u015blad mi\u0119dzy innymi w postaci dw\u00f3ch antologii \u017bycie mi si\u0119 zdaje<\/em> (2005) i Optymistyka<\/em> (2007). Obie pozycje mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 w swoim czasie recenzowa\u0107. Nale\u017cy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce istnienie tego dziarskiego Ko\u0142a nie ogranicza si\u0119 do dysput, wymiany pogl\u0105d\u00f3w w trakcie mniej lub bardziej formalnych mityng\u00f3w w salach i pokojach zaprzyja\u017anionych instytucji, lecz teksty cz\u0142onk\u00f3w tej spo\u0142eczno\u015bci powstaj\u0105 realnie (jako utwory liryczne, satyryczne, limeryki, wiersze dla dzieci, piosenki), wychodz\u0105 do odbiorc\u00f3w i s\u0105 obecne w prasie, w ksi\u0105\u017ckach zbiorowych czy osobnych tomach sk\u0142adanych coraz \u015bmielej przez kolejnych autor\u00f3w. Animowcy promuj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c poprzez tzw. obce j\u0119zyki, teksty by\u0142y wszak t\u0142umaczone cho\u0107by na: angielski, niemiecki, francuski, serbski, litewski, rosyjski, w\u0119gierski, szwedzki i esperanto. Nie spos\u00f3b wymieni\u0107 wszystkich tw\u00f3rc\u00f3w zwi\u0105zanych z sieradzkim ugrupowaniem od jego zarania (to zadanie dla bibliograf\u00f3w i dokumentalist\u00f3w; mam nadziej\u0119, \u017ce wcze\u015bniej czy p\u00f3\u017aniej \u201eAnima\u201d doczeka si\u0119 monografii), pozwol\u0119 sobie jednak wspomnie\u0107, \u017ce w dzia\u0142aniach Ko\u0142a, pr\u00f3cz Marii Duszki, uczestnicz\u0105 obecnie m.in.: Agnieszka Jarz\u0119bowska, Anna Michalska-Sapkota, Alicja Kr\u00f3lewicz, Katarzyna Jeznach, Marika Kmie\u0107-Wymaza\u0142a, Stanis\u0142awa Halina Olbi\u0144ska, Jolanta Mi\u015bkiewicz, Zbigniew Paprocki, Artur Lewandowski, Dariusz Staniszewski, Marek Marciniak i Jakub Ludziejewski.<\/strong><\/p>\n Edward Stachura w swojej \u201eopowie\u015bci \u2013 rzece\u201d pt. Wszystko jest poezja<\/em> napisa\u0142: \u201eWszystko jest poezj\u0105, ka\u017cdy jest poet\u0105\u201d. Kilka lat wcze\u015bniej Tadeusz R\u00f3\u017cewicz kierowa\u0142 do czytelnik\u00f3w dwuwers: \u201epoet\u0105 jest ten kt\u00f3ry pisze wiersze \/ i ten kt\u00f3ry wierszy nie pisze\u201d. W zasadzie nale\u017ca\u0142oby zgodzi\u0107 si\u0119 z powy\u017cszymi frazami, wszak istniej\u0105 poeci bez pisma, poeci od zachwyt\u00f3w nad codzienno\u015bci\u0105 nieparaj\u0105cy si\u0119 przecie\u017c zapisywaniem wra\u017ce\u0144 w lirykach, ale chcia\u0142bym doda\u0107 i swoje skromne zdanie, \u017ce chyba poetami pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105 staj\u0105 si\u0119 ci wra\u017cliwi i odwa\u017cni, a w\u0142a\u015bciwie maj\u0105cy odwag\u0119, by by\u0107 wra\u017cliwymi i si\u0119gn\u0105\u0107 po pi\u00f3ro. I jak to zwykle bywa w przypadku definiowania nieoczywisto\u015bci, ka\u017cda pr\u00f3ba jej nazwania jeszcze mocniej zamydla, zadymia, zam\u0105ca obraz.<\/strong><\/p>\n Siostry i Bracia z Ko\u0142a Literackiego \u201eAnima\u201d, utrzymujcie na dotychczasowym poziomie wierno\u015b\u0107 sobie, wierno\u015b\u0107 literaturze.<\/strong><\/p>\n Sieradz, dnia 24 listopada 2017 roku<\/strong><\/p>\n <\/p>\n NATOMIAST KRZYSZTOF LISIECKI, ZNANY SIERADZKI DZIENNIKARZ I AUTOR WIELU \u015aWIETNYCH TEKST\u00d3W PIOSENEK NAPISA\u0141 PO JUBILEUSZU „ANIMY”:<\/strong><\/p>\n LEKKO\u015a\u0106 BYTU?<\/strong><\/p>\n – Nasze dobro narodowe \u2013 tak m\u00f3wi prezydent Sieradza, Pawe\u0142 Osiewa\u0142a o Marii Duszce, poetce i bibliotekarce z Filii nr 2 Miejskiej Biblioteki Publicznej. Znam Mari\u0119 od ponad dwudziestu lat i wiem, \u017ce prezydent ma racj\u0119. I nie chodzi tutaj tylko o te kilkana\u015bcie tomik\u00f3w wierszy, kt\u00f3re napisa\u0142a, czy nagrody przyznane jej i jak najbardziej zas\u0142u\u017cone. Duszka jest dobrym duchem Sieradza dlatego, \u017ce zwyczajnie, jak tylko umie szerzy literatur\u0119, poezj\u0119 zw\u0142aszcza. A to w tumanach chamstwa, chciejstwa i dziadostwa staje si\u0119 coraz cenniejsze.<\/strong><\/p>\n Maria nie dzia\u0142a z przytupem, raczej jak ob\u0142oczek kt\u00f3ry nie przes\u0142ania s\u0142o\u0144ca i z kt\u00f3rego jest zazwyczaj ma\u0142y deszcz. Tak te\u017c powsta\u0142o przy wspomnianej Filii nr 2, dodajmy, \u017ce w Szpitalu Wojew\u00f3dzkim im. kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego w Sieradzu, Ko\u0142o Literackie ANIMA. Zjawisko nadzwyczajne, bowiem – jak potwierdzaj\u0105 znawcy filolodzy – od 1945 roku nie by\u0142o w Sieradzu czego\u015b w rodzaju grypy poetyckiej, literackiej etc. W latach 70.,80. i 90. dzia\u0142a\u0142 Klub Pracy Tw\u00f3rczej, prowadzony przez nieod\u017ca\u0142owanych Feliksa Rajczaka i S\u0142awomira Ko\u0142odziejczyka, ale by\u0142 to konglomerat ludzi zajmuj\u0105cych si\u0119 r\u00f3\u017cnymi dyscyplinami sztuki, nie tylko literatur\u0105.<\/strong><\/p>\n W tej sytuacji 15 lat temu ANIMA sta\u0142a si\u0119 rzeczywi\u015bcie jasnym punkcikiem na kulturalnej mapce Sieradza. Cicho, bez wi\u0119kszego rozg\u0142osu skupi\u0142a Maria niczym ptasia mama mniej lub bardziej udanych poet\u00f3w, ale z sercem do prze\u017cywania i tak trwa. Przez ANIM\u0118 przewin\u0119\u0142o si\u0119 ze czterdziestu tw\u00f3rc\u00f3w, tw\u00f3rczy\u0144, a i zwyk\u0142ych-niezwyk\u0142ych kibic\u00f3w poetyckich iluzji. Wymieni\u0119 tu tylko jedno nazwisko \u2013 Marek Marciniak, filolog angielski, z kt\u00f3rego us\u0142ug wielokrotnie korzysta\u0142em, czasem z uwagami od moich klient\u00f3w telewizyjnych, \u017ce Marek jako lektor czyta bardziej po angielsku ni\u017c Anglik… T\u0142umaczy perfekcyjnie! Ale przecie\u017c to za ma\u0142o, \u017ceby t\u0142umaczy\u0107 poezje Micha\u0142a Zab\u0142ockiego, czy Adama Zagajewskiego. A Marek to robi z powodzeniem, czyli sam poet\u0105 by\u0107 musi. Poet\u0105 z ANIMY.<\/strong><\/p>\n On i tych dwadzie\u015bcioro pozosta\u0142ych, bo tylu ich teraz jest razem, maj\u0105 za sob\u0105 publikacje w antologiach i czasopismach regionalnych, og\u00f3lnopolskich i zagranicznych. Bywaj\u0105 laureatami wielu konkurs\u00f3w literackich. Ich utwory zosta\u0142y prze\u0142o\u017cone na kilkana\u015bcie j\u0119zyk\u00f3w obcych. Ma\u0142o kto o tym wie! W pi\u0105tek 25 listopada by\u0142em jednym z tych, kt\u00f3rzy wsp\u00f3\u0142tworzyli uroczysto\u015b\u0107 15-lecia ANIMY w Sp\u00f3\u0142dzielczym Domu Kultury SSM, gdzie kiedy\u015b czu\u0142em si\u0119 prawie jak w domu… I teraz te\u017c, cho\u0107 przez chwil\u0119, bo w ob\u0142oczku poezji i w\u015br\u00f3d ludzi jej ciekawych. Zrozumia\u0142em wtedy ostatecznie fenomen Ko\u0142a Literackiego ANIMA. Doktor Arkadiusz Frania, filolog polski i poeta z Cz\u0119stochowy tak oto rozpocz\u0105\u0142 recenzj\u0119 antologii p.t. „Optymistyka”, wydanej przez KL ANIMA dziesi\u0119\u0107 lat temu: <\/strong> Relacja zamieszczona portalu „Do Rzeczy”: <\/p>\n
\n<\/strong><\/p>\n
\n<\/strong><\/p>\n
\n<\/strong><\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/maria.duszka.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/publicznosc-900x675.jpeg\")
<\/p>\n
\n„Sma\u017cy\u0107 si\u0119 b\u0119dzie w piekle zapomnienia miasto, kt\u00f3re nie dba o swoich poet\u00f3w. Sieradz b\u0119dzie w niebie. Sieradz to wyj\u0105tkowo dobre miejsce dla literatury. ” Tak, tak, przez chwil\u0119 my\u015bla\u0142em; facet ma racj\u0119. Ale tylko przez chwil\u0119.<\/strong><\/p>\n