{"id":1705,"date":"2011-12-03T17:58:29","date_gmt":"2011-12-03T16:58:29","guid":{"rendered":"http:\/\/duszka.ehost.pl\/?p=1705"},"modified":"2022-07-15T13:37:19","modified_gmt":"2022-07-15T12:37:19","slug":"1705","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/maria.duszka.pl\/?p=1705","title":{"rendered":"Nenufary z „Nocy i dni”"},"content":{"rendered":"

NENUFARY Z „NOCY I DNI”<\/h3>\n

Piorun\u00f3w le\u017cy na granicy powiatu \u0142askiego i zdu\u0144skowolskiego, w odleg\u0142o\u015bci oko\u0142o 3 kilometr\u00f3w od Kwiatkowic. Niewiele os\u00f3b wie, \u017ce w tutejszym dworze powstawa\u0142y fragmenty „Nocy i dni”. W\u0142a\u015bcicielem Piorunowa w okresie mi\u0119dzywojennym by\u0142 Lucjan Niemyski. Jego ojciec Leon by\u0142 fabrykantem i… socjalist\u0105. Wydawa\u0142 i wsp\u00f3\u0142redagowa\u0142 tygodnik „Ogniwo”. Zaprzyja\u017ani\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas ze Stanis\u0142awem Stempowskim, pisarzem, Wielkim Mistrzem polskiej lo\u017cy maso\u0144skiej, p\u00f3\u017aniejszym towarzyszem \u017cycia Marii D\u0105browskiej.
\nPo raz pierwszy pisarka przyjecha\u0142a do Piorunowa 14 kwietnia 1927 r. Pod t\u0105 dat\u0105 notuje w „Dzienniku”: „O pierwszej w po\u0142udnie wyje\u017cd\u017cam z Pane\u0144kiem (tak nazywa\u0142a Stempowskiego – przyp. M.D.) i senatorem Posnerem do Piorunowa do pp. Niemyskich.” Pod koniec nast\u0119pnego roku D\u0105browska zapisa\u0142a: „21 grudnia wyjechali\u015bmy ze Stachem do Piorunowa (…). Opracowa\u0142am tam czwart\u0105 redakcj\u0119 pierwszych siedmiu rozdzia\u0142\u00f3w mojej powie\u015bci. Ale to ju\u017c chyba b\u0119dzie redakcja ostateczna.” Ponownie przebywa\u0142a tutaj jesieni\u0105 1933 r. „Rano o si\u00f3dmej z panem Lucjanem w Woli \u0141oguckiej (powinno by\u0107 \u0141obudzkiej – przyp. M.D.), gdzie m\u0142ynkowano owies z \u0142ubinu. M\u0142ynkowa\u0142am sama przez p\u00f3\u0142 godziny. Potem wr\u00f3cili\u015bmy do Piorunowa na \u015bniadanie, a o dziewi\u0105tej pojechali\u015bmy do Szadku, gdzie \u0142adowano owies do wagon\u00f3w na dostaw\u0119 dla wojska. Tym razem by\u0142 z nami Maksencjusz, kt\u00f3ry pokaza\u0142 mi w szadkowskim ko\u015bciele bardzo ciekawe \u015bredniowieczne freski, odgrzebane \u015bwie\u017co spod tynku.” – zapisa\u0142a 21 pa\u017adziernika. Podr\u00f3\u017cuj\u0105c do Szadku i z powrotem, pisarka uczy\u0142a si\u0119 je\u017adzi\u0107 samochodem Niemyskiego. Cho\u0107 nie oby\u0142o si\u0119 po drodze bez kilku lekkich „wpadek”, wyprawa ta sprawi\u0142a jej du\u017c\u0105 przyjemno\u015b\u0107. Dwa dni p\u00f3\u017aniej zanotowa\u0142a: „Dzi\u015b rano by\u0142am przy drenowaniu podw\u00f3rza (g\u0142\u00f3wnie o to drenowanie mi idzie, bo Bogumi\u0142 ma drenowa\u0107 Serbin\u00f3w) – nast\u0119pnie przy kopaniu marchwi pastewnej. By\u0142o zimno, r\u0119ce marz\u0142y przy robocie.”
\nPo raz ostatni pisarka by\u0142a w Piorunowie tu\u017c przed wybuchem wojny, w czerwcu 1939 r. W czasie okupacji D\u0105browska i Stempowski cierpieli bied\u0119. Mieszkaj\u0105cy w\u00f3wczas w Podkowie Le\u015bnej Niemyscy pomagali im ofiarowuj\u0105c \u017cywno\u015b\u0107 i w\u0119giel. Z kolei po wojnie dawni w\u0142a\u015bciciele Piorunowa znale\u017ali si\u0119 w trudnej sytuacji i wtedy D\u0105browska wspomaga\u0142a ich finansowo.
\nDw\u00f3r w Piorunowie do lat 70-tych zamieszkiwali pracownicy PGR-u. Potem zosta\u0142 odrestaurowany i zorganizowano w nim o\u015brodek kolonijny sieradzkiej Komendy Wojew\u00f3dzkiej Milicji Obywatelskiej. Od pocz\u0105tku lat 9O-tych obiekt przechodzi\u0142 z r\u0105k do r\u0105k kilku kolejnych prywatnych w\u0142a\u015bcicieli. (…)
\nZa dworem znajduje si\u0119 staw, na kt\u00f3rym ka\u017cdego roku kwitn\u0105 nenufary. W\u0142a\u015bciciel stawu twierdzi, \u017ce rosn\u0105 tutaj od kiedy pami\u0119ta. Kto wie, mo\u017ce s\u0142ynna scena z Toliboskim, zrywaj\u0105cym dla Basi nenufary, przysz\u0142a pisarce do g\u0142owy w\u0142a\u015bnie w Piorunowie…<\/h3>\n

Kalejdoskop 2002, nr 7-8 s. 29)<\/h3>\n

Wprawdzie jest to m\u00f3j artyku\u0142 sprzed 9 lat, ale zamieszczam go, bo dotyczy moich stron rodzinnych. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce odkry\u0142am ten temat czytaj\u0105c „Dzienniki ” Marii D\u0105browskiej.<\/h3>\n

 <\/h3>\n

A to kolejny, nieco d\u0142u\u017cszy artyku\u0142 na ten sam temat, by\u0142 zamieszczony chyba w pi\u015bmie „Region to my”:<\/span><\/h3>\n

MARIA DUSZKA<\/strong><\/h3>\n

TAM JESZCZE KWITN\u0104 NENUFARY<\/strong><\/h3>\n

     Ka\u017cdy z nas ma jakie\u015b centrum swojego \u015bwiata, miejsce najbli\u017csze jego sercu. Dla Marii D\u0105browskiej by\u0142 nim Russ\u00f3w. Dla mnie  takim miejscem s\u0105 okolice Piorunowa i Woli \u0141obudzkiej, gdzie bywa\u0142a w okresie mi\u0119dzywojennym tak\u017ce Maria D\u0105browska. I gdzie powstawa\u0142y m.in. fragmenty \u201eNocy i dni\u201d. Ka\u017cdy z czterech pobyt\u00f3w w moich rodzinnych stronach pisarka szczeg\u00f3\u0142owo odnotowywa\u0142a w swoich \u201eDziennikach\u201d.         <\/h3>\n

     Piorun\u00f3w le\u017cy w odleg\u0142o\u015bci oko\u0142o 20 km na zach\u00f3d od \u0141odzi. W\u0142a\u015bcicielami tej wsi w okresie mi\u0119dzywojennym byli Barbara i Lucjan Niemyski. Ojciec Lucjana, Leon by\u0142 fabrykantem i socjalist\u0105. Wydawa\u0142 i wsp\u00f3\u0142redagowa\u0142 tygodnik „Ogniwo”. Zaprzyja\u017ani\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas ze Stanis\u0142awem Stempowskim, pisarzem, wielkim mistrzem polskiej lo\u017cy maso\u0144skiej, towarzyszem \u017cycia Marii D\u0105browskiej.
\n     Po raz pierwszy pisarka przyjecha\u0142a do Piorunowa 14 kwietnia 1927 r. Pod t\u0105 dat\u0105 notuje w „Dzienniku”: „O pierwszej w po\u0142udnie wyje\u017cd\u017cam z Pane\u0144kiem (tak nazywa\u0142a Stempowskiego – przyp. M.D.) i senatorem Posnerem do Piorunowa do pp. Niemyskich.”<\/h3>\n

     Pod koniec nast\u0119pnego roku D\u0105browska zapisa\u0142a: „21 grudnia wyjechali\u015bmy ze Stachnem do Piorunowa do Niemyskich. Podr\u00f3\u017c mieli\u015bmy dobr\u0105. Na wsi by\u0142o przyjemnie. Ca\u0142y czas swoj\u0105 drog\u0105 pracowa\u0142am. Opracowa\u0142am tam czwart\u0105 redakcj\u0119 pierwszych siedmiu rozdzia\u0142\u00f3w mojej powie\u015bci. Ale to ju\u017c chyba b\u0119dzie redakcja ostateczna.” Oczywi\u015bcie powie\u015b\u0107, nad kt\u00f3r\u0105 pisarka w\u00f3wczas pracowa\u0142a to \u201eNoce i dnie\u201d. Notatka ta jest uzupe\u0142niona fotografi\u0105 wn\u0119trza dworu w Piorunowie. Widoczni s\u0105 na niej: Leon, Barbara i Lucjan Niemyscy, Maria D\u0105browska, Stanis\u0142aw Stempowski i Stanis\u0142aw Posner. Zwr\u00f3\u0107my uwag\u0119, \u017ce  bohaterom \u201eNocy i dni\u201d Barbarze Niechcicowej i Lucjanowi Kocie\u0142\u0142owi nada\u0142a pisarka imiona w\u0142a\u015bcicieli Piorunowa.<\/h3>\n

     Ponownie D\u0105browska przebywa\u0142a w Piorunowie jesieni\u0105 1933 r. W tomie II \u201eDziennik\u00f3w\u201d pod dat\u0105 18 pa\u017adziernika czytamy: \u201eJestem od czterech dni w Piorunowie \u2013 ca\u0142y czas na nogach, z panem Lucjanem je\u017cd\u017c\u0119 autem, kt\u00f3re nauczy\u0142am si\u0119 nawet troch\u0119 prowadzi\u0107. By\u0142am przy odstawie owsa i sama nak\u0142ada\u0142am go szufl\u0105 do wagon\u00f3w na stacji towarowej w Zdu\u0144skiej Woli. Kopa\u0142am z lud\u017ami, a w\u0142a\u015bciwie zbiera\u0142am buraki pastewne, by\u0142am par\u0119 godzin przy orce pi\u0119trowej, przewracaj\u0105c skib\u0119 ca\u0142kiem na wywr\u00f3t, kt\u00f3rym to sposobem Niemyski usi\u0142uje ostatecznie zniszczy\u0107 perz. Asystowa\u0142am przy sprzeda\u017cy ryb ze staw\u00f3w gospodarstwa rybnego i przy kupnie krowy\u201d.<\/h3>\n

     Z kolei pod dat\u0105 21 pa\u017adziernika 1933 r. znajdujemy notatk\u0119: „Rano o si\u00f3dmej z panem Lucjanem w Woli \u0141oguckiej (powinno by\u0107 \u0141obudzkiej – przyp. M.D.), gdzie m\u0142ynkowano owies z \u0142ubinu. M\u0142ynkowa\u0142am sama przez p\u00f3\u0142 godziny. Potem wr\u00f3cili\u015bmy do Piorunowa na \u015bniadanie, a o dziewi\u0105tej pojechali\u015bmy do Szadku, gdzie \u0142adowano owies do wagon\u00f3w na dostaw\u0119 dla wojska. Tym razem by\u0142 z nami Maksencjusz, kt\u00f3ry pokaza\u0142 mi w szadkowskim ko\u015bciele bardzo ciekawe \u015bredniowieczne freski, odgrzebane \u015bwie\u017co spod tynku.”  Przy okazji pisarka uczy\u0142a si\u0119 je\u017adzi\u0107 samochodem Niemyskiego: \u201eW drodze do Szadku i z powrotem po raz drugi prowadzi\u0142am pod kierunkiem pana Lucjana auto. Zrobi\u0142am jakie 40 km po r\u00f3\u017cnych drogach i dr\u00f3\u017ckach i mia\u0142am trzy wypadki. Raz w B\u0105kach, wje\u017cd\u017caj\u0105c na podw\u00f3rze zawadzi\u0142am (nieszkodliwie) o kamie\u0144, drugi raz pod Wol\u0105 \u0141obudzk\u0105 przy  wje\u017adzie na g\u0142adk\u0105 szos\u0119 auto mi zarzuci\u0142o, trzeci raz przy skr\u0119cie z Woli na Piorun\u00f3w zn\u00f3w zawadzi\u0142am o kamie\u0144. Poza tym nie\u017ale, cho\u0107 jeszcze nie do\u015b\u0107 sprawnie koordynuj\u0119 ruchy r\u0105k i n\u00f3g \u2013 nie umiem te\u017c ruszy\u0107 z miejsca bez szarpni\u0119cia.\u201d<\/h3>\n

     Dwa dni p\u00f3\u017aniej zanotowa\u0142a: „Dzi\u015b rano by\u0142am przy drenowaniu podw\u00f3rza (g\u0142\u00f3wnie o to drenowanie mi idzie, bo Bogumi\u0142 ma drenowa\u0107 Serbin\u00f3w) – nast\u0119pnie przy kopaniu marchwi pastewnej. By\u0142o zimno, r\u0119ce marz\u0142y przy robocie.”
\n     Po raz ostatni D\u0105browska odwiedzi\u0142a Piorun\u00f3w w 1939 r. 16 czerwca pisarka notuje: \u201eRano zimno i szaro, potem robi si\u0119 upa\u0142 i pi\u0119kna pogoda. Nad wieczorem nadci\u0105ga burza z niezwyk\u0142ymi piorunami w chmurach. Wype\u0142\u0142am p\u00f3\u0142 zagona cebuli. Kra\u015bnik namalowa\u0142 pi\u0119knie chat\u0119 w Przyrownicy. Stanis\u0142aw sko\u0144czy\u0142 swoj\u0105 prac\u0119 uporz\u0105dkowania resztek dokument\u00f3w by\u0142ej masonerii.\u201d<\/h3>\n

     A potem nadesz\u0142a wojna. W czasie okupacji D\u0105browska i Stempowski cierpieli bied\u0119. Mieszkaj\u0105cy w\u00f3wczas w Podkowie Le\u015bnej Niemyscy pomagali im ofiarowuj\u0105c \u017cywno\u015b\u0107 i w\u0119giel. Z kolei po wojnie dawni w\u0142a\u015bciciele Piorunowa znale\u017ali si\u0119 w trudnej sytuacji i wtedy D\u0105browska wspomaga\u0142a ich finansowo.<\/p>\n

     W okresie komunizmu w piorunowskim dworze zamieszkiwali pracownicy PGR-u. Obecnie ten pi\u0119knie po\u0142o\u017cony w zabytkowym parku obiekt jest wyremontowany, mie\u015bci si\u0119 w nim hotel i restauracja. Organizowane s\u0105 w tutaj konferencje i uroczysto\u015bci rodzinne. Za dworem znajduje si\u0119 staw, na kt\u00f3rym ka\u017cdego roku kwitn\u0105 nenufary. W\u0142a\u015bciciel stawu twierdzi, \u017ce rosn\u0105 tutaj od kiedy pami\u0119ta. Kto wie, mo\u017ce s\u0142ynna scena z Toliboskim zrywaj\u0105cym dla Basi nenufary, przysz\u0142a pisarce do g\u0142owy w\u0142a\u015bnie w Piorunowie…<\/h3>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

NENUFARY Z „NOCY I DNI” Piorun\u00f3w le\u017cy na granicy powiatu \u0142askiego i zdu\u0144skowolskiego, w odleg\u0142o\u015bci oko\u0142o 3 kilometr\u00f3w od Kwiatkowic. Niewiele os\u00f3b wie, \u017ce w tutejszym dworze powstawa\u0142y fragmenty „Nocy i dni”. W\u0142a\u015bcicielem Piorunowa w okresie mi\u0119dzywojennym by\u0142 Lucjan Niemyski.…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[2006,1892,1811,115,57,758],"class_list":["post-1705","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-moje","tag-maria-duszka-nenufary-z-nocy-i-dni","tag-maria-duszka-piorunow","tag-maria-duszka-szadek","tag-piorunow","tag-szadek","tag-wola-lobudzka"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1705","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1705"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1705\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11218,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1705\/revisions\/11218"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1705"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1705"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1705"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}