{"id":15491,"date":"2025-12-21T09:48:57","date_gmt":"2025-12-21T08:48:57","guid":{"rendered":"https:\/\/maria.duszka.pl\/?p=15491"},"modified":"2025-12-21T10:36:58","modified_gmt":"2025-12-21T09:36:58","slug":"kolejna-pozytywna-recenzja-zredagowanego-przeze-mnie-tomiku-slawki-sobkowskiej-marczynskiej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/maria.duszka.pl\/?p=15491","title":{"rendered":"KOLEJNA POZYTYWNA RECENZJA ZREDAGOWANEGO PRZEZE MNIE TOMIKU S\u0141AWKI SOBKOWSKIEJ – MARCZY\u0143SKIEJ."},"content":{"rendered":"\n

AUTORK\u0104 RECENZJI JEST KINGA M\u0141YNARSKA<\/h3>\n

https:\/\/dajprzeczytac.blogspot.com\/2025\/04\/opuszczone-tarasy-sawomira-sobkowska.html?fbclid=IwY2xjawO0kmpleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeMKEMMIjC8U25ZJdhI4TNWtN1mrbyQZ4aOCmhRBX_Z6ha3yEtraHtZ8NLnek_aem_ZBhBU3xqehipKJRnfpwLaA<\/a><\/h3>\n

\u201eOpuszczone tarasy\u201d<\/em><\/strong> wcale nie s\u0105 takie puste. Kryj\u0105 si\u0119 tam s\u0142owa \u2013 schowane w d\u017awi\u0119kach, kolorach, we wspomnieniach czy wiruj\u0105cych drobinach piasku.<\/h3>\n

A trzeba otwarcie przyzna\u0107 ju\u017c na wst\u0119pie \u2013 s\u0142owa u S\u0142awomiry Sobkowskiej-Marczy\u0144skiej<\/strong> chc\u0105 by\u0107 nieuchwytne, sk\u0142\u0119bione w k\u0105tach zapomnienia, w zakamarkach uczu\u0107. Poetka wydobywa je z pe\u0142n\u0105 subtelno\u015bci\u0105, z uwag\u0105 i czu\u0142o\u015bci\u0105.<\/h3>\n

Tak w\u0142a\u015bnie postrzegam wiersze z tego tomu \u2013 zbudowane s\u0105 z wyraz\u00f3w, kt\u00f3re nie chc\u0105 si\u0119 ujawni\u0107. Co prawda tworz\u0105 mapy pami\u0119ci, buduj\u0105 emocjonaln\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 prze\u017cy\u0107 czy pejza\u017ce z samego wn\u0119trza duszy, ale jednak te literackie obrazy s\u0105 poci\u0105gni\u0119te delikatn\u0105 mgie\u0142k\u0105, pokryte patyn\u0105 czasu, otulone pian\u0105 z chmur.<\/h3>\n

Takie oto narz\u0119dzia opisu wybiera podmiot Sobkowskiej-Marczy\u0144skiej <\/strong>\u2013 i to w tej kreacji mo\u017cemy znale\u017a\u0107 odpowied\u017a na pytanie: sk\u0105d w s\u0142owach tyle dystansu.<\/h3>\n

Przez wiersze przemyka kobieta. Bezpieczniej czuje si\u0119 w p\u00f3\u0142cieniach, p\u00f3\u0142emocjach, \u201ewe mgle jest dobrze\u201d. Aktualnie przebywa z sferze niepewno\u015bci, w \u201eg\u0105szczu niewiadomych\u201d. Pojmuje \u015bwiat poprzez zmys\u0142y, wyobra\u017cenia, intuicj\u0119. \u201eRaczej si\u0119 domy\u015blam ni\u017c wiem \/ raczej przypuszczam ni\u017c mam pewno\u015b\u0107\u201d \u2013 wyznaje. Prz\u0119dzie swoje \u201ejedwabne p\u0142omyki\u201d i tka liryczn\u0105 opowie\u015b\u0107 \u201ez rosy\u201d.<\/h3>\n

\u015awiat natury jest mocno wpisany w to\u017csamo\u015b\u0107 duchow\u0105 podmiotu. Otacza j\u0105 przyroda w sensie fizycznym, ale i jest zakorzeniona w jej duszy. To, co namacalne jest sp\u00f3jne z metaforycznym postrzeganiem siebie oraz swojego miejsca w \u015bwiecie. Naturalne jest wi\u0119c to, \u017ce \u201echmury mieszaj\u0105 w my\u015blach\u201d czy \u017ce \u201eod zachodu wdziera si\u0119 do domu sosna\u201d.<\/h3>\n

W wierszach z \u201eOpuszczonych taras\u00f3w\u201d<\/em> nie stawia si\u0119 pytania o sens zdarze\u0144. One po prostu s\u0105. I to jest dobre. To jest codzienne i oswojone. Podmiot nie dziwi si\u0119 sytuacjom z pogranicza surrealizmu, magii czy snu. Przecie\u017c to jej \u015brodowisko naturalne. Podobnie jak zmagania ze s\u0142owami. Z ich ulotno\u015bci\u0105, krucho\u015bci\u0105 i niemym uporem.<\/h3>\n

Podmiot w s\u0142owach szuka ugruntowania \u015bwiata. To w nich odbija si\u0119 to, co zapami\u0119tane, prze\u017cyte, kiedy\u015b obudzone. S\u0142owa s\u0105 przychylne kobiecie \u2013 ch\u0119tnie obdarowuj\u0105 literami. Lecz ona korzysta z tej uprzejmo\u015bci z umiarem. Bierze tylko tyle ile jej trzeba, nie nadu\u017cywa. A, gdy poczuje potrzeb\u0119, buduje tylko z pi\u0119ciu \u2013 i wtedy \u201ewchodzi w cisz\u0119\u201d.  Taka jest moc s\u0142\u00f3w. Magia liter.<\/h3>\n

Autorka w wierszach pyta o sprawy fundamentalne dla swojego podmiotu, m.in. \u2013 \u201eo pocz\u0105tek i koniec\u201d, \u201eo przenikanie si\u0119 dobra i z\u0142a\u201d, a wi\u0119c szuka Boga. Jego \u201etchnienia\u201d, obecno\u015bci, znaku czuwania. Czy to w\u0142a\u015bnie Boga odnajduje w codziennym rytmie dnia? W podmuchach wiatru, kt\u00f3ry zaciera przesz\u0142\u0105 opowie\u015b\u0107, by zrobi\u0107 miejsce na now\u0105? W postaci ukochanych dziadk\u00f3w?<\/h3>\n

Co zatem podmiot znajduje w swoich poetyckich w\u0119dr\u00f3wkach? Chyba siebie \u2013 kobieta wskazuje na momenty, postaci i zdarzenia, kt\u00f3re j\u0105 w jaki\u015b spos\u00f3b ukszta\u0142towa\u0142y. Przesypuj\u0105 si\u0119 wi\u0119c litery jak ziarna maku, tworz\u0105 istotne s\u0142owa \u2013 jak np. matka, rodzina, dobro, mi\u0142o\u015b\u0107.<\/h3>\n

S\u0142awomira Sobkowska-Marczy\u0144ska pozwala czerpa\u0107 swojemu podmiotowi ze zbioru liter coraz \u015bmielej. Tworzy ju\u017c bardziej wyraziste obrazy, a kobieta nie unika konfrontacji z uczuciami, jakie akurat wy\u0142aniaj\u0105 si\u0119 spomi\u0119dzy s\u0142\u00f3w.<\/h3>\n

Dlaczego to a\u017c tak wa\u017cne i sk\u0105d ta obsesja leksykalna w odczytywaniu tego zbioru? Bo oto okazuje si\u0119, \u017ce \u015bwiat zbudowany jest z liter. Ca\u0142y \u015bwiat mie\u015bci si\u0119 w j\u0119zyku i nazywaj\u0105c \u2013 stwarzamy. Podmiot niekiedy usi\u0142uje wskrzesza\u0107 \u2013 r\u00f3wnie\u017c za pomoc\u0105 s\u0142\u00f3w. I na chwil\u0119 si\u0119 udaje. Powracaj\u0105 skojarzenia, zapachy, u\u015bmiechy, zapomniane detale wyostrzaj\u0105 si\u0119 na kr\u00f3tki moment.<\/h3>\n

A je\u015bli ju\u017c nazwiemy to, co kryje si\u0119 w mroku, skryte pod popio\u0142em czy wyros\u0142e na nim \u2013 to, czy wtedy b\u0119dzie \u0142atwiej to zrozumie\u0107? Tak\u017ce i na takie pytanie zdaje si\u0119 szuka\u0107 odpowiedzi podmiot Sobkowskiej-Marczy\u0144skiej. Jednak w obliczu pewnych spraw, nawet i poetom brakuje\u2026 s\u0142\u00f3w.<\/h3>\n

Wiersze z \u201eOpuszczonych taras\u00f3w\u201d<\/em> wch\u0142aniaj\u0105 si\u0119 poprzez zmys\u0142y, kr\u0105\u017c\u0105 w krwiobiegu czytelnika i docieraj\u0105 do unerwionych tkanek. Poruszaj\u0105. Zachwycaj\u0105 raz poetycko\u015bci\u0105, w jak\u0105 podmiot przyobleka swoje stany, to zn\u00f3w \u2013 prostot\u0105 widzenia, jak cho\u0107by w ogl\u0105daniu matki. Niekiedy za\u015b zaskakuj\u0105 lekko\u015bci\u0105 i humorem. Ostatnia cz\u0119\u015b\u0107 tomu to zbi\u00f3r wierszy mi\u0142osnych \u2013 cho\u0107 niekiedy i tu poetka potrafi by\u0107 przewrotna. \u015awietnie tu wida\u0107 wiod\u0105c\u0105 cech\u0119 jej poezji \u2013 niejednoznaczno\u015b\u0107, przede wszystkim w konkretyzowaniu adresata wyzna\u0144 podmiotu.<\/h3>\n

To wszystko jest bardzo bliskie. Jest ludzkie. Wiele tekst\u00f3w po\u015bwi\u0119conych jest tak\u017ce konkretnym osobom \u2013 to pi\u0119kne, liryczne portrety. Zachowaj\u0105 si\u0119 w s\u0142owach, nawet, gdy wszystko inne ju\u017c przeminie.<\/h3>\n

  Ilustracje: Rados\u0142aw Barek<\/h3>\n\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

AUTORK\u0104 RECENZJI JEST KINGA M\u0141YNARSKA https:\/\/dajprzeczytac.blogspot.com\/2025\/04\/opuszczone-tarasy-sawomira-sobkowska.html?fbclid=IwY2xjawO0kmpleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeMKEMMIjC8U25ZJdhI4TNWtN1mrbyQZ4aOCmhRBX_Z6ha3yEtraHtZ8NLnek_aem_ZBhBU3xqehipKJRnfpwLaA \u201eOpuszczone tarasy\u201d wcale nie s\u0105 takie puste. Kryj\u0105 si\u0119 tam s\u0142owa \u2013 schowane w d\u017awi\u0119kach, kolorach, we wspomnieniach czy wiruj\u0105cych drobinach piasku. A trzeba otwarcie przyzna\u0107 ju\u017c na wst\u0119pie \u2013 s\u0142owa u S\u0142awomiry Sobkowskiej-Marczy\u0144skiej chc\u0105 by\u0107 nieuchwytne,…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[3345,3067,3346,2109],"class_list":["post-15491","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wydarzenia","tag-kinga-mlynarska","tag-opuszczone-tarasy","tag-redakcja-maria-duszka","tag-slawomira-sobkowska-marczynska"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15491","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=15491"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15491\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15493,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15491\/revisions\/15493"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=15491"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=15491"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=15491"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}