Maria Duszka<\/p>\n
NIEKT\u00d3RE S\u0141OWA ID\u0104 DO NIEBA<\/strong><\/p>\n (Recenzja tomiku Izy Iwa\u0144czuk p.t. „Lunatycy”)<\/p>\n „Jak niewiele jest ludzi i jak nie ma ich prawie A w wierszu\u00a0 o incipicie „xxx noc tutaj kr\u00f3tsza” znajdujemy taki oto fragment: mo\u017ce to dzi\u0119ki nam ocaleje Wiersz p.t. „Wszystko p\u0142ynie” ko\u0144czy si\u0119 s\u0142owami: Zakochani w sobie lunatycy, dla kt\u00f3rych noc jest za kr\u00f3tka, prosz\u0105: Oczywi\u015bcie, mo\u017cna opisywa\u0107 w wierszach nijako\u015b\u0107, brzydot\u0119 i brutalno\u015b\u0107 \u015bwiata. \u015awiat nie stanie si\u0119 przez to pi\u0119kniejszy ani lepszy. Izabela Iwa\u0144czuk proponuje inn\u0105 drog\u0119: Zakochani s\u0105 bezbronni. Poetka m\u00f3wi o tym w utworze p.t. „Msza o zachodzie slo\u0144ca” : Poeta musi by\u0107 w ka\u017cdej chwili gotowy na przyj\u0119cie rodz\u0105cego si\u0119 wiersza. I na prac\u0119 nad nim.\u00a0 Proces tworzenia wymaga, wbrew pozorom, przytomno\u015bci umys\u0142u, precyzji, zr\u0119czno\u015bci.\u00a0 Tw\u00f3rca jest ca\u0142y zanurzony w wierszu, a jednocze\u015bnie musi widzie\u0107 go z zewn\u0105trz, poczu\u0107 si\u0119 jak jego odbiorca.\u00a0 Prawie ka\u017cdy poeta ma w swoim dorobku co najmniej kilka wierszy po\u015bwi\u0119conych tw\u00f3rczo\u015bci literackiej. Marika Kmie\u0107 z Sieradza napisa\u0142a:<\/p>\n x\u00a0 x\u00a0 x Izabela Iwa\u0144czuk rozwija t\u0119 my\u015bl w utworze p.t. „Dom poety”: W wierszu „Modlitwa poety” autorka pisze: wymie\u0144my si\u0119 raz ksi\u0119\u017cycami s\u0142\u00f3w ”<\/p>\n Nie poczytaj mi za z\u0142e tego wiersza, Bo\u017ce. Nie miej mi za z\u0142e mojego \u017cycia, kt\u00f3re mo\u017ce i czasem jest grzeszne ale nie\u0142atwe, okupione cierpieniem. Wymagaj\u0105ce trwania gdzie\u015b mi\u0119dzy niebem a Ziemi\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Maria Duszka NIEKT\u00d3RE S\u0141OWA ID\u0104 DO NIEBA (Recenzja tomiku Izy Iwa\u0144czuk p.t. „Lunatycy”) „Jak niewiele jest ludzi i jak nie ma ich prawie Pragn\u0105cych si\u0119 o b j a w i \u0107!… „- pisa\u0142 Norwid w wierszu p.t. „K\u00f3\u0142ko” Wydaje…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[62,206],"class_list":["post-1113","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-moje","tag-izabela-iwanczuk","tag-maria-duszka-izabela-iwanczuk"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1113","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1113"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1113\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2974,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1113\/revisions\/2974"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1113"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1113"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/maria.duszka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1113"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nPragn\u0105cych si\u0119 o b j a w i \u0107!… „- pisa\u0142 Norwid w wierszu p.t. „K\u00f3\u0142ko”
\nWydaje si\u0119, \u017ce jest to motto wielu wsp\u00f3\u0142czesnych poet\u00f3w, kt\u00f3rzy boj\u0105 si\u0119 odkry\u0107, „objawi\u0107”. Nie potrafi\u0105 lub nie chc\u0105 m\u00f3wi\u0107 o swoich uczuciach, zw\u0142aszcza o mi\u0142o\u015bci. Je\u015bli ju\u017c, to m\u00f3wi\u0105 o niej st\u0142umionym g\u0142osem, nie\u015bmia\u0142ym szeptem. Albo pisz\u0105 o uczuciach zranionych, podeptanych. Co ciekawe, cz\u0119\u015bciej ostatnio zdarza mi si\u0119 czyta\u0107 wiersze o takiej tematyce pisane przez m\u0119\u017cczyzn.
\nIzabela Iwa\u0144czuk mieszka w S\u0142upsku. Jest autork\u0105 trzech tomik\u00f3w wierszy: „R\u00f3\u017ca frasobliwa”, „Koperta bieli” i „Lunatycy”. Ostatnia z tych ksi\u0105\u017cek ukaza\u0142a si\u0119 w 2008 r. w krakowskiej „Miniaturze”. Wcze\u015bniej by\u0142a wyr\u00f3\u017cniona na X Og\u00f3lnopolskim Konkursie Literackim im. Leopolda Staffa w Starachowicach i Skar\u017cysku – Kamiennej w kategorii: propozycja tomiku poetyckiego.
\n„Lunatycy” to zbi\u00f3r pi\u0119knych, niebanalnych erotyk\u00f3w. Podobnych wierszy w polskiej poezji wsp\u00f3\u0142czesnej jest niewiele.
\nS\u0142upska poetka odwa\u017cnie pisze o swoich emocjach, o uczuciach w\u0142a\u015bnie rozkwitaj\u0105cych. O chwilach, kt\u00f3re zdarzaj\u0105 si\u0119 bardzo rzadko – ale zostawiaj\u0105 \u015blad na ca\u0142e \u017cycie.
\nZanim przyjdzie mi\u0142o\u015b\u0107, pojawia si\u0119 jej przeczucie:
\n„nie by\u0142o ciebie tam gdzie
\nniewinno\u015b\u0107 wzesz\u0142a promieniami lipca
\n(…) wszystko pachnia\u0142o niebem lecz
\nnie by\u0142o tam ciebie szed\u0142e\u015b
\ndo mnie nie dotykaj\u0105c ziemi”
\npisze Izabela Iwa\u0144czuk<\/p>\n
\n„(…) chod\u017a roztopimy wszystkie lodowce<\/p>\n
\n\u015blepo p\u0142yn\u0105cy jak titanic czas”<\/p>\n
\n„dokona\u0142o si\u0119
\nnie wyjdziemy z tej rzeki
\npo raz drugi”<\/p>\n
\n„Bo\u017ce
\noddal od nas gwiazdozbi\u00f3r dnia”<\/p>\n
\n„(…)pr\u00f3bujemy wszystko
\nprzek\u0142ada\u0107 na mi\u0142o\u015b\u0107
\njedyny j\u0119zyk jaki powinni\u015bmy zna\u0107”<\/p>\n
\n„wino i krew
\np\u0142omienne oddechy \u015bwiec
\nnarodziny wiary
\nnasze ciep\u0142e umieranie
\nnie umiemy nic
\ntylko si\u0119 rozp\u0142aka\u0107(…)”<\/p>\n
\nczasami
\nwpadaj\u0105 do mnie wiersze
\nz niezapowiedzian\u0105 wizyt\u0105<\/p>\n
\n„Bez zapowiedzi (…)
\nodwiedzaj\u0105 pulsuj\u0105ce pi\u0119knem
\n\u017cywe kwiaty s\u0142\u00f3w(…)
\npoeta zaprasza
\ndo \u015brodka pozwala im si\u0119
\nrozgo\u015bci\u0107 sam za\u015b siada blisko
\npieca czy kominka przy kowadle
\njak przy stole i zaraz
\nsi\u0119ga po sw\u00f3j wys\u0142u\u017cony m\u0142ot
\nbo wie \u017ce gwiazdy wierszy
\ndobrze jest ku\u0107 p\u00f3ki gor\u0105ce”<\/p>\n
\n„nie czytaj mi tego wiersza
\nOjcze kt\u00f3ry ka\u017cdego przyjmujesz
\nprzygarnij mnie i wys\u0142uchaj
\nzapomnij si\u0119 m\u00f3j dobry Bo\u017ce<\/p>\n